|
Marco (Jacob Marinus ) Bakker,
is geboren op 8 februari 1938 in Beverwijk. Hij volgde zijn zangstudie
aan het Amsterdams Conservatorium bij Coby Riemersma en
Ruth Horna, bij Eva Liebenberg en Philip Terke (bij wie hij in
1966 zijn opleing voortzette), in München bij Hans Hotter
en in Londen bij Otakar Kraus. In 1966 was hij prijswinnaar bij
het Internationale Vocalisten Concours van 's-Hertogenbosch,
in 1967 idem bij een concours in München en in Rio de Janeiro.
Bij het Vocalistenconcours van Den Bosch behaalde hij zijn succes
met "Se vuol ballare" uit Mozart's Nozze di Figaro,
Pimens verhaal uit Boris Godunov en Schubert's "Du bist
die Ruh".
Marco Bakker, nog beduusd van zijn grote succes in het Bossche
vocalistenconcours en enige Nederlander die een resultaat heeft
geboekt, was van zo'n succes allerminst zeker, toen hij inschreef:
" .. Pas toen ik hoorde dat ik in de finale was gekomen,
kreeg ik de wedstrijdgeest te pakken, en wilde ik wél
voor mijn kansen knokken. Daarvoor was het de spanning, het enerverende
van zo'n omgeving, die niet veel meer dan een ervaring voor me
betekende .."
Luister, oktober
1966, G.V. |
|
Marco Bakker maakte zijn debuut
in 1965 bij het Holland Festival in de wereldpremière
van de speciaal voor hem geschreven opera 'De droom' van Ton
de Leeuw. Bij het Holland Festival van 1967 zong hij de
titelrol in 'Orfeo' van Monteverdi en in 1972 Osmano in 'L'Ormindo'
van Cavalli.
Hij zong sinds 1968 bij de Nederlandse
Opera een groot aantal hoofdrollen, zoals 'Orfeo' (Monteverdi),
'Giulio Cesare' (Händel), 'Figaro' in 'Le nozze di Figaro',
Papageno in 'Die Zauberflöte' en werkte mee opera's als
'La Bohème, 'Tosca' en 'Lohengrin'. Maar hij ging zich
naderhand toch voornamelijk toeleggen op operette.
Ook in het buitenland trad Marco
Bakker veelvuldig op, hij zong in 1969 in Berlijn, bij het Théâtre
de la Monnaie te Brussel, in 1973 bij de Scottish
Opera Glasgow als graaf
Danilo in Lehárs' 'Lustige Witwe' en bij het Glyndebourne
Festival zong hij in 1974/75 in Richard Strauss' opera 'Intermezzo'.
Bij de Glyndebourne Touring Opera zong hij in 1974 de
titelrol in 'Eugen Onegin' van Tsjaikovski.
In het seizoen 1970-71 maakte hij een tournee door Noord-Amerika.
Bij het Wexford Festival zong hij in 1971 de rol van Zurga
in Bizet's opera 'Les pêcheurs de perles' en in 1972 zong
hij de rol van Ernesto in 'Il pirata' van Bellini. Maar behalve
opera- was Marco Bakker toch ook een concertzanger. Zo zong hij
in 1971 in Berlijn in Bach's 'Mattheus Passion'.
Maar hij is toch vooral bekend
geworden door zijn veelvuldig optreden voor radio en televisie.
Ook in het buitenland trad hij voor radio en televisie op, o.a.
bij de BBC en bij de Hongaarse Omroep. |
|
Discografie: Marco
Bakker maakte talrijke plaatopnamen, o.a. een complete opname
van Offenbach's 'La vie Parisienne', een opname met hoogtepunten
uit Bizet's opera 'Les pêcheurs de perles', een plaat met
Bach- en Händel-aria's (1971), een plaat met Händel
aria's en één met Mozart aria's. Maar bovenal talloze
platen met Weense en operette opnamen, deels samen met Cristina
Deutekom.
Bach- en Händel-aria's
HMV S C063-24333 Marco Bakker
(bariton) met Barok Ensemble o.l.v. Fritz Weisse, Jaap Spigt
(clavecimbel en hoorn), Koos Verheul (fluit), Jan Verbruggen
(hoorn).
Bach: Am Abend da
es kühle war - Mache dich, mein Herze, rein (Mattheus Passion)
- Betrachte, meine Seel' (Johannes Passion) - Doch weichet, ihr
tollen, vergeblichen Sorgen (cantate nr. 8) - Chi in amore ha
nemica la sorte (cantate nr. 203).
Händel: Why do the nations (Messiah) - When
thou tookest upon thee (Dettinger Te Deum) - Va tacito e nascosta
(Giulio Cesare) - How willing my paternal love (Samson) - Leave
me, loathsome light (Semele).
" .. Marco Bakker heeft zich de laatste jaren als een
bijzonder veelzijdig zanger ontpopt. Zijn musicale scala omvat
operette en musicalfragmenten enerzijds (en exponenten van een
nog lichtere muze) en eindigt zo ongeveer bij de muziek van eigen
tijd (De droom van Ton de Leeuw b.v.). Naar mijn gevoel echter
bevindt de zanger zich in een levensgevaarlijk (sic, J.L.)
stadium, waarbij beperking dringend geboden is. Men kan niet
ongestraft roofbouw op een stem plegen door alles te zingen en
bovendien in een te grote frequentie. De nieuwe HMV-plaat laat
gelukkig de Marco Bakker horen, die mijns inziens de meeste kans
van slagen zal hebben: de zanger van Bach- en Händel-aria's.[...]
In de eerste plaats denk ik dan aan de aria uit Händel's
Giulio Cesare, waarin Jan Verbruggen een magnifieke hoornsolo
blaast. In deze snelle aria is Marco Bakker het meest op zijn
gemak en krijgen zijn tekortkomingen de minste kans. In een enkele
aria komt hij in de lagere regionen volume, zeggingskracht en
zekerheid tekort (hij is duidelijk géén bas). [...
] Maar de plaat bevat voldoende positieve elementen om de toekomst
optimistisch tegemoet te zien ..."
Luister, mei
1971, Cornelis van Zwol.
Marco Bakker 'Doch
weichet ihr tollen, vergeblichen Sorgen', Bach, Cantate "Liebster
Gott", BWV 8, Koos Verheul, fluit.
Marco Bakker
zingt Mozart, HMV C 065-24584
Marco Bakker (bariton) met Amsterdams Kamerorkest o.l.v. Anto
Kersjes.
Die Zauberflöte: 'Der Vogelfänger bin ich ja' - ' Ein
Mädchen oder Weibchen'. Don Giovanni: 'Finch, han dal vino'
- 'Deh vieni alla finestra'. Le nozze di Figaro: 'Hai gia vinta
la causa ...Vedro mentr'io sospiro' - 'Tutto è disposto'
- 'Aprite un po ..'. Cosi fan tutte: 'Donne mie la fate a tanti'.
Concertaria's: Rivogete a lui sguardo, KV 584 - Cosi dunque tradisci
.. Aspri rimorsi atroci, KV 432 - Un bacio di mano, KV 541 -
Männer suchen stets zu naschen, KV 433 - Ich möchte
wohl der Kaiser sein, KV 539
" ... Zou Marco Bakker zich wel voldoende bewust geweest
zijn van de hoeveelheid voetangels en klemmen die in Mozarts
interpretatiekunst liggen opgestapeld, zo vroeg ik me bij het
beluisteren van deze plaat af. Hoewel ik persoonlijk wel van
zijn stemgeluid gecharmeerd ben, kon ik met mijn waardering voor
deze uitvoeringen niet verder komen dan net-niet-voldoende tot
aanvaardbaar. [...] Met uitzondering van KV 539 kom ik niet hoger
dan een 4. Marco Bakker wil over het algemeen te mooi zingen
en de verschillende toneelfiguren krijgen daardoor geen persoonlijkheid.
Papageno is te gelikt. Don Giovanni mist demonie in de Champagne-aria
en ironie in de serenade. De Graaf (Figaro) toont geen jalouzie,
zelfs geen opwinding.[ ... ] Voor de concertaria Rivogete refereert
Klaas Posthuma (de producent, J.L.) in zijn hoestekst aan Einstein,
die dit werk 'de meest opmerkelijke buffo-aria ooit geschreven'
noemt. Maar in Bakkers versie is het buffo-element ver te zoeken.."
Luister, januari
1973, H.v.R.
Marco Bakker
zingt Händel, HMV 061-25 481Q Marco
Bakker (bariton) met English Chamber Orchestra o.l.v. Kenneth
Montgomery.
Samson: 'Honour and Arms'. Alexander's Feast: 'Revenge, Thimotheus
cries. Semele" 'Where'er you walk'. Judas Maccabaeus: 'I
feel the Delty within ... Arm, arm ye brave'. Ezio: ' Ombra mai
fu'. Tolomeo: ' Che piu si tarda ... Stille amare'. Giulio Cesare:
' 'Dall'andoso periglio ... Aure, deh, per pieta'.
" ...Nu Marco Bakker weer eens laat horen over wat voor
schitterend stemmateriaal hij beschikt en waartoe hij nog steeds
in staat is, valt het des te meer te betreuren dat hij in feite
zo weinig met deze stem doet. Natuurlijk, met één
TV-programma bereikt hij meer mensen dan met 10 operavoorstellingen,
maar ik vraag me toch af of de TV wel zo'n dankbaar medium is.
Bakkers optreden in o.a. L'Ormindo en La Bohème (de beste
Schnaunard die men zich kan voorstellen) staat me nog haarscherp
voor de geest, maar van alles wat ik van hem op de buis heb gezien
herinner ik me nog maar bitter weinig. Deze plaat laat zijn stem
met dat prachtige en markante middenregister weer in volle glorie
horen. Jammer genoeg is de voordracht wat aan de tamme kant en
ontstaat er daardoor een zekere mate van eentonigheid die slechts
door het schitterende spel van het English Chamber Orchestra
doorbroken wordt [... ] Tenminste twee aria's zijn getransponeerd,
maar deze uitgave is duidelijk niet gericht op puriteinse Händel-fanatici
..."
Luister, juni
1977, Paul Korenhof
Website: Marco
Bakker |
