[ << baritons ]

Bas-bariton Max (Rudolf) van Egmond werd - als zoveel andere Nederlandse artiesten (b.v. Erna Spoorenberg, Tilly Koenen, Julie de Stuers en Peter van der Bilt) - in het voormalige Nederlands-Indië (Indonesië) geboren, op 1 februari, 1936 te Semarang op Java.

Max van Egmond, bas-bariton

Max van Egmond voltooide zijn schoolopleiding na afloop van de Tweede Wereldoorlog in Nederland, aanvankelijk sociologie en psychologie. Op het lyceum te Naarden, waar Max lid werd van het schoolkoor, geleidt door de heer Colijn, leraar Engels en een groot liefhebber van Purcell. Deze heer Colijn was degene die het talent van de nog jonge Max herkende en naar waarde schatte. Vervolgens volgde hij vanaf 1954 gedurende 25 jaar ononderbroken zangles in Amsterdam bij pedagoge Tine van Willigen-de Lorme. Hij werd al op 18-jarige leeftijd lid van de Nederlandse Bach Vereniging. Op 6 februari 1956 ging Max als nieuwslezer bij de radio nieuwsdienst, het ANP werken. In 1959 (drie jaar na zijn bevriende collega, Elly Ameling), werd hij een van prijswinnaars van het Vocalisten Concours te 's Hertogenbosch. Hij won tevens prijzen bij concoursen in Brussel (1959) en in München, in 1964. Na het winnen van het concours in 1959 nam hij de stap een carrière uitsluitend als zanger te beginnen. Op 19 september 1959 gaf hij - op 23-jarige leeftijd - zijn eerste recital als beroeps in het Haags Gemeentemuseum, toegang 30 cent.

Deze prijzen markeerden het begin van een voortreffelijke, fulltime carrière als zanger van oratorio, lieder, cantates en barok opera's. Zijn eerste opera uitvoering was in Jurriaan Andriessen's 'Het Zwarte blondje', in 1964 in het Amsterdamse Concertgebouw. Max van Egmond bereikte zijn grootste faam echter als interpreet van Bach's cantates, missen en passies en vanaf 1965 nam hij deel aan complete opnames onder dirigenten als Gustav Leonhardt, Nikolaus Harnoncourt en Frans Brüggen. (Teldec, Deutsche Harmonia Mundi, Seon). Als een van Nederlands meest geliefde artiesten, ontving hij talrijke prijzen en oorkonden, inclusief een speciale medaille van Koningin Beatrix voor zijn betekenis voor het Nederlandse muzikale leven. Zijn 40-jarige carrière voerde hem door geheel Europa, Canada, de V.S., Israël en Azië.

Gedurende vele jaren gaf Max van Egmond - aan het Amsterdam's Sweelinck Conservatorium verbonden als docent - masterclasses door de gehele wereld, zoals naar Casa de Matéus, Oporto, Portugal en naar het 'Baroque Performance Institute' in Oberlin, Ohio. Zijn opnames bij het consortium Ricercar, van Belgische origine, omvatten het uitgebreide 17-eeuwse Duitse cantate repertoire met een succesvolle serie opnames (Deutsche Barock Kantaten - Ricercar). Daarna concentreerde Max van Egmond zich in optredens met Duitse Lieder en Franse mélodies en heeft hoog geprezen opnames gemaakt samen met de Belgische pianist Jos van Immerseel van Schubert's 'Winterreise' en van chansons van Gabriel Fauré (Channel Classics). Zijn concerten, opnames en veel van zijn prominente leerlingen zijn een sprekende getuigenis van niet alleen zijn kennis van alle aspecten van het vocale repertoire, maar tevens van zijn vriendelijkheid en menselijkheid bij zijn dienstbaarheid ten aanzien van de muziek.

Joseph Haydn, 'Das Leben ist ein Traum', tekst Gleim

Bron: Max van Egmond 'toonaangevend kunstenaar', Juul Muller; Kutsch/Riemens Lexicon; Bach Cantatas website

Homepage van Max van Egmond, bariton in ruste

(p) 2007 Dutch Divas