|
[ << bassen ] " ... Cornelis Schell excelleerde als Mephisto. Indrukwekkend
in zijn cynisme. Zijn prachtige stem en zijn houding maken hem
voor deze rol uitmuntend...." " ... Cornelis Schell gaf een meesterlijke Betto-creatie..." " ... Cornelis Schell was een indrukwekkende Christus-figuur,
die, wars van enig effect, geheel overtuigend met prachtig stemgeluid
en een aan de voordracht geheel ondergeschikte maar overal voelbare
grote muzikaliteit heeft gezongen..." "... Cornelis Schell zong met aanstekelijke geestdrift
met intelligentie, begrip en uiterst afwisselende vocale mimiek..." " ...Cornelis Schell zong met prachtige en sonore
stem. Meesterlijk!..." |
|
|
|
|
|
Hij rondde zijn studie af aan de Staatliche Sing- und Schauspielakademie te München, waar hij onder leiding van Professor Dr. Paul Neumann afstudeerde als concert- en operazanger. Als nevenvakken koos Schell voor toneelarbeidsrecht, dramaturgische muziekwetenschappen, toneelregie en organisatie en coördinatie van toneel-, opera-, operette-, balletvoor-stellingen en orkest- en recitalconcerten. Hij maakte bij de Nederlandsche Opera gevestigd te Amsterdam
zijn debuut als gast in Puccini's La bohème op 28 augustus
1955 in de Stadsschouwburg. Hij zong, afgewisseld door Jos Burcksen
en Gerard Holthaus - men kon dus kiezen - de rol van Schaunard.
Datzelfde seizoen - 1955/56 - zong hij nog in Verdi's Rigoletto
( Il conte di Morone), in - eveneens van Verdi - La traviata
(dokter Grenvil) en in Peter Grimes van Benjamin Britten (Balstrode).
Cornelis Schell zong verder nog in opera's als Madama Butterfly (Bonzo), La Bohème (Schaunard en Colline), Il barbieri di Siviglia ( Fiorello en Basilio), Don Giovanni (Leporello), Don Carlos (Il grandinquisitore), Les pêcheurs de perles (Nourabad), Il tabarro (Talpa), Gianni Schicchi ( Betto), Andrea Chénier (Dumas), L'italiana in Algeri ( Haly), Katja Kabanowa (Kuligin), Faust van Gounod (Méphistofélès), Un ballo in maschera (Horn/Samuel), Rigoletto (Monterone), Martin Korda (Alexis), Lohengrin (Heinrich der Vogler), Simone Boccanegra (Pietro), Benvenuto Cellini (Balducci), Die lustigen Weiber von Windsor (Herr Reich), Raskolnikoff (Marmeladoff), Werther ( le bailli), Aïda (il re), De vier huistirannen (Simon), Fürst Igor (de titelrol: Fürst Igor) en in Tosca (il sagrestano). Op 12 maart 1965 was in Madama Butterfly als Bonzo zijn laatste optreden bij de Nederlandse Opera, die dat seizoen in de vorm van een ensemble opera, ophield te bestaan. |
|
|
Cornelis Schell als Mephistofeles in Gounod's Faust
|
|
|
Hij was verbonden aan In de tussenliggende jaren werkte Schell free lance en trad op in o.a. de theaters van Luik, Brussel, Oldenburg, Koblenz, Hannover, Wiesbaden, Parijs, Leipzig, Mainz, Festspiele Duisburg, Eutiner Festspiele. In binnen- en buitenland werkte hij onder vooraanstaande dirigenten als Antal Dorati (Philadelphia), Jaroslav Krombholz (Praag), Ennio Gerelli (Milaan), George Singer (Haifa), Georges Prêtre (Parijs), Arrigo Quarnieri (Napels), Walther Kämpfel (München), maar ook onder Willem van Otterloo, Johannes den Hartog en Leo Driehuis. Schell trad veelvuldig op als oratoriumzanger, onder andere in de Christuspartij van Bach's Matthäus Passion, Johannes Passion en het Weihnachtsoratorium, die Jahreszeiten en Die Schöpfung (Haydn), Messias (Händel). De componist Hans Schouwman droeg zijn liedcyclus 'Friesland' op aan Schell. De liederen zijn gedichten, die Bertus Aafjes schreef gedurende zijn onderduikperiode in Friesland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In 1963 zond de KRO het muziek-hoorspel 'De liederen van een reizend gezel' van Carl Lans uit, gebaseerd op de 'Lieder eines fahrenden Gesellen'-cyclus van Gustav Mahler. Het hoorspel, dat als sub-titel kreeg 'Hoe een Scheveningse jongen operazanger werd' is een geromantiseerde versie van zijn eigen weg, die Schell moest gaan om operazanger te mogen worden. Hij maakte vele radio-uitzendingen onder meer met Henk Spruit, Hugo de Groot, Michel Collins, Leonce Grass, Benedict Silberman. Zijn liederenrepertoire omvat ruim 300 liederen in twaalf talen. Cornelis Schell overleed te Venlo op 19 november 2003. |
|
|
Eén van de latere foto's van Cornelis Schell, thuis voor het schilderij dat van hem gemaakt werd na zijn 50e optreden als Mephisto in Gounod's Faust |
|
|
|
|
|
(p) 2006 Dutch Divas |