Guus Hoekman

[ << bassen ]

Guus Hoekman, bas

Guus Hoekman (1913-1996)

De bas Guus (Gustaaf) Hoekman werd geboren op 16 oktober 1913 te Den Haag. Hij ging, na na een korte carrière als marine-officier, nog tijdens de Tweede Wereldoorlog zang studeren bij Jaap Stroomenbergh en in Hilversum bij Aaltje Noordewier-Reddingius. Later ook nog bij Lothar Wallerstein die hem op zijn opera-loopbaan voorbereidde. Tijdens de oorlog gaf hij clandestiene liederrecitals en na 1945 begon hij zijn carrière als oratoriumzanger in Spanje en Italië. In Nederland zong hij ook aanvankelijk alleen als concertzanger en voor de omroep.

 Guus Hoekman, bas  Guus Hoekman, bas


Guus Hoekman verwierf in de jaren vijftig en zestig grote faam bij o.a. de Koninklijke Vlaamse Opera, waar hij in 1951 debuteerde als Osmin, bij De Nederlandse Opera en de Deutsche Oper am Rhein (Dusseldorf, 1961-1962). De combinatie van zijn donkere, kernachtige bas met een statige verschijning en een markante toneelpersoonlijkheid maakten hem de ideale vertolker van serieuze rollen als Sarastro, Filips II, Fiesco en Arkel, welke laatste rol hij ook zong in Glyndebourne (1969) en in een complete Decca-opname van 'Pelléas et Mélisande' onder Ansermet. Een onverwachte kant van zijn talent toonde hij als een voor iedereen verrassend komische 'Don Pasquale'. Tevens was hij een vertolker van liederen en bleef hij zingen in oratoria.

Hij trad ontelbare malen als eerste bas op bij De Nederlandse Opera, waar hij debuteerde als Koning in de Nederlandse première van Carl Orff's opera 'Die Kluge' in het seizoen 1956/57. De jaren er na zong hij als Baculus in 'Der Wildschütz' van Lortzing (1958), en in 1960 werkte hij mee aan de wereldpremière van de opera 'Martin Korda' van Henk Badings. Hij trad op in rollen als Don Pasquale, Sarastro (Die Zauberflöte), Philips II (Don Carlos) en als Arkel (Pelléas en Mélisande). Hij werkte mee aan de premières van Kalchas (1959, J.Andriessen), Jean Lévecq (1965, G.Landré). Hij trad op o.a. in Salzburg, in Brussel bij het Théâtre de la Monnaie (1964), in Covent Garden en in het eerder genoemde Glyndebourne (1962/63 en 1969), in Boston als Osmin in Mozart's 'Die Entführung aus dem Serail' (1965) en in de New York City Center Opera.

Guus Hoekman verbleef ruim 7 jaar (1972-1979) in de V.S. waar hij werkte als pedagoog en regisseur. Na zijn terugkeer in Nederland zong hij in 1980 bij de Nederlandse Opera in de wereldpremière van de opera 'Thijl' van Jan van Gilse, in 1983 als Sarastro in 'Die Zauberflöte', in 1984 als Titurel in 'Parsifal' en in 1985 als Trulove in Strawinsky's 'The Rakes' Progress'. Hij vestigde zich in Santpoort en was in de periode 1981-1985 te Amsterdam werkzaam als een gedreven zangpedagoog.

Guus Hoekman is overleden op 16 april 1996 te Utrecht.

Discografie: MMS (Sarastro in 'Die Zauberflöte'), Decca ('Pelléas et Mélisande'), Philips ('Te Deum' van Bruckner), Telefunken (Matthäus Passion).

(p) 2008 Dutch Divas