[ << sopranen ]

'Dutch singer of elegance and variety' Daily Telegraph, London

"Ank Reinders has the stamp of quality in her singing which makes a recital into an important occasion. This Dutch soprano, who has been heard at Wigmore Hall before, paid a return visit last night in a delightful programme, which hardly included an item from the conventional repertoire.
She sang a number of songs in English, which was as securely idiomatic as were her renderings of Italian, German and French. Two of Hayndn's English songs were elegantly phrased and a charming group was her contemporary compatriot Sas Bunge's settings of 17th - century English songs which included the little masterpiece "Go, lovely rose" .
An unexpected excursion by Hindemith into the English language was his two songs to two texts by Oscar Cox. A warm and unforced voice and a musician line supported Miss Reinders' excellent enunciation of words in all the languages and her artistry was fully complemented by the immaculate accompaniments of Geoffrey Parssons."

'An immensely moving experience' The Irish Times

"Sur le programme figurait une très belle première audition de Pergolèse , le psaume 121, . On y applaudit le beau soprano de Mme Ank Reinders".

Ank Reinders toonde in liederenrecital volop haar klasse' . Het Parool.
"De lyrische sopraan Ank Reinders ...verbindt men met het oratoriumrepertoire. Ten onrechte: Donderdag avond bracht zij hierin een correctie aan met een schitterend liederenrecital in het de Kleine Zaal van het Amsterdams Concertgebouw…."

…Matthäuspassion

"…een prachtige, ingetogen vertolking van de sopraanaria's, waarbij een gave, egale klank gepaard ging aan een vlekkeloze ademtechniek".

Ank Reinders, 1980

Zingen was altijd haar grootste hobby. Dat begon op het Gymnasium, waar iedere Zaterdag de heilige Mis gezongen moest worden, en waar de dirigent van het koor - tevens rector van de school - missen schreef voor driestemmig meisjeskoor met sopraansolo. Daar viel het heldere stemmetje op. In Mendelssohn, Buxtehude, Sweelinck, de Gregoriaanse mis, en huisbakken Christmas carols. Ze las aardig van blad en hoge noten waren geen probleem. "Stop 's met dat gegil in het trappenhuis!" riep de concierge. Toen de sopraan haar diploma (alpha) behaald had schreef ze zich in voor de studie Franse taal-en letterkunde aan de universiteit van Leiden. Ze ontdekte het gemengde koor 'Collegium Musicum' en het koor ontdekte haar. Haar eerste solo was die van de tenor in fragmenten uit La fuite en Egypte van Berlioz. Toen werd het tijd om zangles te gaan nemen (bij Theodora Versteegh) en de studie Frans viel in het water. Er moesten andere dingen geleerd worden. Muziektheorie, methodiek. Ank dook met groot enthousiasme in de vocale geschiedenis vanaf de vroege polyphonie, ontdekte de monodie, las dat de vrouwenstem moest wijken voor de kastraat, en bestudeerde de opkomst van de echte tenor, niet wetend dat ze over dat onderwerp tientallen jaren later lezingen zou houden. Was haar eerste solo niet een echte tenorsolo geweest?
Ank Reinders heeft slechts twee leraressen gehad, de tweede was een leerling van de eerste. Derhalve is ze nooit belast geweest met 'helemaal opnieuw beginnen' of met vakwisseling van hoge sopraan naar mezzo. De stem was hoog en bleef hoog, geschikt voor Bach en Mozart en Strauss.
Ze volgde cursussen in Salzburg waar ze in een Zauberboviata ( een pasticcio van Zauberflöte, Bohème en Traviata) uitblonk als Koningin van de Nacht, en twee maal een lied-programma bracht met liederen van Richard Strauss, éénmaal begeleid door Erik Werba, éénmaal door Paul von Schilhavsky.

Haar officiële debuut vond 1958 in haar geboortestad Den Haag plaats, met het Residentie orkest onder leiding van Dean Dixon, een van de eerste zwarte dirigenten in Europa. Ze voerde 'Exsultate, jubilate'uit. Kort daarna had de AVRO haar nodig voor een inspring: kon Ank Reinders de rol van Sophie overnemen van Julietta Farkas uit Zwitserland, die zich verkouden meldde? Jawel, de Nederlandse sopraan was aan het voorzingen in Wenen, en werd teruggehaald naar Hilversum. Het programma bracht live de vrouwenensembles uit de Rosenkavalier. Dirigent was Friedl Weissmann. De Marschallin werd gezongen door Marijke van der Lugt. Als resultaat van dat voorzingen zong Ank in die beginperiode met de Wiener Kammeroper onder leiding van de oprichter Hans Gabor de rol van Musetta in La Bohème, en barokwerk met het vroege 'oude muziek ensemble' van René Clemencic, (waar ze Gerhard Mayer naast zich vond: een falsettist; wie had haar kunnen voorspellen dat ze 25 jaren later op internationaal niveau zou vechten om de naam 'countertenor' te vervangen door 'altus', de hoog-zingende?) Een jaar later stond ze in de Wiener Festwochen en zong een hoge coloratuurpartij in een vers gecomponeerde opera van Erich Urbanner: Ein Weib.

Hoog bleef hoog. De Three vocalises van Ralph Vaughan Williams voor sopraan en klarinet werden door drie radiostations uitgezonden. Een zeer speciale periode brak aan toen de Nederlandse pianist/componist Léon Orthel de sopraan vroeg, om al zijn liederen op de band vast te leggen. De AVRO vond dat ook interessant, en inderdaad, de jaren 1972-76 waren een periode van noeste arbeid met prachtig resulaat. Er werden drie lange uitzendingen gewijd aan liederen van Léon Orthel, op teksten van R.M. Rilke (zowel Duitse als Franse), en van Arthur Rimbaud. Ank kreeg een prijs van de Johan Wagenaar stichting en een ridderorde.

Ze zong niet alleen hoog maar ook snel. Tijdens een Messiah-uitvoering in Grand Rapids in de VS vroeg ze aan de dirigent, Harold Geerdes, of Rejoice iets minder haastig mocht: "Dit is geen Handel meer". "It is getting Reinders" antwoordde de dirigent, maar bond toch wat in. In de VS, op de voice departments van diverse colleges en universiteiten vonden haar eerste workshops plaats. Men riep haar ook naar de Voice Foundation, om een workshop met 'alti' te geven. Geoffrey Gall wilde graag proefkonijn zijn; hij piepte luid in het rond dat hij het daverend vond! Vocale workshops en lezingen vonden plaats van Wroclav tot Oporto, van Stellenbosch tot Parijs en op de internationale stemcongressen in Helsinki (IVTC 2001) en Oslo (EVTA 2003).

Ank Reinders gehuldigd

Toen de jaren gingen tellen, en het stembereik minder hoog werd, trok zij na bijna 25 jaar zingen haar consequenties en werd Ank Reinders eerst als docent verbonden aan het Koninklijk instituut voor dramatische kunst Herman Teirlinck te Antwerpen en twee jaar later aan het Twents Conservatorium te Enschede. Zij moest nu leren les geven!
Omdat er weinig of geen recente literatuur over de stem of over de zangkunst is, begon ze van haar lessen notities te maken, waaruit in 1993 'Atlas van de zangkunst' ontstond. De vele congressen die ze als toehoorder en als spreker bezocht, gaven een gedegen ondergrond aan haar tekst. Ze had zich in de loop der jaren, geleid door Prof. Harm K. Schutte, de basis van de biomechanica en de akoestiek van de stem eigen gemaakt, en door haar voortdurende leeshonger grote kennis opgebouwd over de geschiedenis van de zangkunst. De 'Atlas' beleefde in het jaar 2000 een vierde druk, de Duitse vertaling bij Bärenreiter een tweede.

Tussendoor verscheen ook het flyertje: Cantica Latina waarin de vertaalde texten kwamen te staan van de Mis, het Stabat Mater, enkele dagelijkse gebeden en veel getoonzette lofzangen en antifonen. "Daar zat ik net op te wachten" riep de uitgever Frits Ham van Harmonia.

Ank Reinders tijdens een workshop in Londen

Gekomen op een leeftijd waarop sommige mannen en vrouwen 'het rustig aan gaan doen' vervolgt Ank Reinders haar jaarlijkse bijdrage in het kader van het college De zangstem aan de universiteit te Utrecht, bereidt ze een aantal lezingen voor (in vier talen) over de tenorstem in Mozarts opera's en werkt ze aan de Engelse vertaling van de 'Atlas'.

Recent - januari 2006 - schreef Ank voor Pro Mozart (het tijdschrift van de Nederlandse Mozart Vereniging) nog een, het gehele blad vullend artikel over Mozart en de Stem. Een artikel van 50 pagina's over castraten, tenoren, sopranen en ... Mozart's eigen stem.

Tot haar leerlingen die het grote podium bereikt hebben behoort de sopraan Miranda van Kralingen.

AnkReinders is erelid van: De Eur. Voice Teachers Assosiation; De Nederl Stemstichting; De Ned. ver. van zangleraren (mede-oprichtster) en The Austrian voice association Salzburg.

Cécile Chaminade: "Si j'étais jardinier" , piano Wim Serlie

(p) 2008 Dutch Divas