|
ELLY AMELING |
|
[ << sopranen ] ".....Indien er nachtegalen
in Hibiya Park verblijven en het waar is dat zij van schaamte
sterven als andere vogels beter zingen, dan zouden er afgelopen
zaterdagavond in het park niets dan dode nachtegalen geweest
zijn toen de sopraan Elly Ameling zong in de Hibiya Hall. Elly
Ameling behoort tot het type zangeressen waar men uren achtereen
naar kan luisteren zonder er vermoeid van te raken. Zij heeft
een wonderbaarlijk mooi en ongecompliceerd stemgeluid. Haar toon
is warm en persoonlijk. Er zijn geen intonatie-moeilijkheden
en haar vibrato is van een natuurlijke schoonheid........Het
is een vreugde om naar Elly Ameling te luisteren en zij is ongetwijfeld
de meest lyrische onder de sopranen......" |
 |
|
Elisabeth (Elly) Sara Ameling werd geboren op 8 februari 1933*) in Rotterdam. Zij was de dochter van een Rotterdamse horlogemaker, had een voorliefde voor poëzie - die liefde voor poëzie heeft haar nooit verlaten - en won ooit een talentenjacht van de KRO. Zij studeerde aanvankelijk bij Jo Bollenkamp en Jacoba Dresden-Dhont en financierde dit met het colporteren van Pro Juvente-kalenders, in weer en wind. Vervolgens studeerde zij bij Bodi Rapp en Pierre Bernac. Het winnen op 23-jarige leeftijd van het "Internationaal Vocalisten Concours" in 's Hertogenbosch (1956) en later het "Concours International de Musique" in Genève (1958) - een concours met ruim 70 mededingers - betekende de start van haar carrière. Aanvankelijk durfde zij die carrière nog niet aan en behalve een paar Matthäus Passionen zegde zij alles af en ging een maand of negen in een boekhandel werken. Toen besefte ze pas wat ze miste en merkte dat ze niets anders doen kon dan zingen. Zij trad op met prominente dirigenten als Carlo Maria Giulini, Bernard Haitink, André Previn, Edo de Waart, Seiji Ozawa en Wolfgang Sawallisch. |
|
|
|
studerend met Rudolf Jansen
|
|
|
|
(p) 2007 Dutch Divas |
Haar vele recital
tournees met begeleiders als Jörg Demus, Dalton Baldwin,
Irwin Gage en Rudolf Jansen zijn door het publiek èn door
muziekcritici met groot enthousiasme ontvangen. Jörg Demus
is erg belangrijk geweest voor Elly Ameling in haar begin-carrière
en Rudolf Jansen in de ongeveer laatste twintig jaar daarvan.
Zij verzorgde optredens tijdens prestigieuze muziekfestivals
in o.a. Aix en Provence, Bergen, Caramoor, Edinburgh, Holland
Festival, Sofia, Tanglewood en Vlaanderen. Haar repertoire (liederen
en werken met orkestbegeleiding) reikt van Monteverdi en Bach
via Mozart, Schubert, Schumann, Wolf en Debussy naar componisten
van deze eeuw als Britten, Poulenc, Menotti, Martin en Gershwin.
Ze nam meer dan 150 LP's - die rechtop gezet, een lengte van
anderhalve meter beslaan - en CD's op met dit zeer uitgebreide
repertoire. Zij toont hierbij een voorliefde voor het Duitse
lied en de Franse mélodie. Vele hiervan zijn onderscheiden
met prijzen als de Edison (4x), de Grand Prix du Disque (3x)
en de Preis der Deutsche Schallplattenkritik. Op 3 april 1995
is aan Elly Ameling de extra Edison toegekend voor haar hele
fonografische oeuvre. Na een carrière van 43 jaar nam
zij op 29 januari 1996 afscheid van het Nederlandse publiek met
een recital in de Grote Zaal van het Amsterdamse Concertgebouw.
Zij trad hierbij op met een aantal kunstenaars waar zij in het
verleden mee heeft samen gewerkt, zoals de pianisten Rudolf Jansen,
Dalton Baldwin en Louis van Dijk. Tijdens deze avond kreeg bas-bariton
Robert Holl, de bij deze gebeurtenis in het leven geroepen "Elly
Ameling Ring" overhandigd door Elly Ameling zelf. Samen
zongen zij vervolgens Schubert's "Nur wer die Sehnsucht
kennt", begeleid door Rudolf Jansen.
Elly
Ameling ontving vier ere-doctoraten: van de University of British
Columbia in Vancouver, Canada (1981), van Westminster Choir College
in Princeton, New Jersey, V.S. (1985) van het Cleveland Institute
of Music, V.S. (1986) en van de Shenandoa University in Washington
DC, V.S. (1988). Elly Ameling is in 1971 door Hare Majesteit
de Koningin geridderd in de Orde van Oranje Nassau.
