| [ << vorige ] | ||
|
Jacques Urlus - Discografie & recensies |
||
track 01-12, Grammophon 1923, 13-17 Odeon 1924, 18-19 Odeon, elecric 1927, total time 69:12 |
||
|
DD Records bestelnummers cd's: DDR 0706 prijs per cd: Euro 14,95 (exclusief verzendkosten) bestelling |
||
|
|
||
|
De grootste Nederlandse tenor en tevens een van de grootste Wagner-tenoren aller tijden ( als pure 'heldentenor' mogelijk slechts door Laurits Melchior overvleugeld) was Jacques Urlus (1867-1935) [....] Zijn platen fascineren nog altijd door het schijnbare gemak, waarmee de zwaarste Wagner-passages gezongen worden (eenzelfde indruk wekken de opnamen van Melchior) waardoor het bovendien mogelijk is meer aandacht te schenken aan kleuren en fraseringen dan waartoe moderne vertolkers van Tristan en Siegfried in staat zijn. En waar de huidige heldentenoren al na een aantal jaren vervallen tot een vocale ruïne, slaagden Urlus en Melchior erin tot op hoge leeftijd op hetzelfde niveau door te zingen [....] In cd-land bleef hij echter een grote afwezige (en met hem het overgrote deel van het Nederlandse zangersgilde) maar daarin is nu verandering gekomen dankzij het Theater Instituut Nederland, dat een uitgave samenstelde met opnamen uit eigen bezit en uit dat van Urlus' kleinzoon, een fanatiek verzamelaar van de platen van zijn grootvader. [.....] Urlus' stem komt zo helder uit 'de groef' naar voren, dat zowel zijn tekstbehandelng als zijn zangkunst goed beoordeeld kunnen worden. [.....] De presentatie, in een 'klapbox' met een los cd-boekje, is fraai en degelijk. Recensie 'Luister' juli/augustus '97 - recensent Paul Korenhof |
||
|
Jacques Urlus in de Edison studio te New York op 30 maart 1916 |
||
|
Deze opname met uitsluitend in het Nederlands gezongen Franse en Italiaanse aria's valt volledig in het opera-rariteitenkabinet, waarbij helaas de Nederlandse teksten niet zijn bijgesloten. Behoudens de titels is er namelijk amper een woord van te verstaan, omdat Urlus in het Nederlands Italiaanser klinkt dan pakweg Willy Alberti in het Italiaans. [......] Getuige deze tweede cd-release in korte tijd (in 1997 verscheen al een prachtige cd bij het Nederlands Theater Instituut) ontdekt men eindelijk dat hij op cd is ondervertegenwoordigd. Maar wat een teleurstelling dat de stralende tenor uit de eerdere TIN-cd (opnamen van 1907 tot en met 1917) op deze Erasmus-uitgave (opnamen uit 1923) een baritonaal, omfloerst instrument lijkt te hebben ontwikkeld [.....] Desondanks valt er ook bij Erasmus te genieten. Uit negen nieuwe titels komt Urlus' technische meesterschap onmiskenbaar naar voren. Hij kan noten strelen, zoals Slezak dat in zijn liedvertolkingen kon. Dat verleent een ongekende intimiteit aan aria's als, 'O Paradijs' uit L'Africaine, 'Rein als de sneeuw' uit Les Huguenots en 'Bloempje dat gij mij hebt gegeven' uit Carmen, aria's die maar al te vaak als aanleiding voor misplaatst vocaal vuurwerk worden misbruikt. Met name José's bloemenaria is een juweel van stijl (let o.a. op de pianissimo gezongen slotfrase 'Et j'étais une chose a toi. Carmen, je t'aime') en dezelfde muzikaliteit maakt ook van Manrico's 'Ah! Si ben mio' ('O, gij mijn enige hoop') uit Il Trovatore een absoluut hoogtepunt. Daarnaast sluit Urlus' pompeuze dictie goed aan bij Meyerbeers Raoul ('O paradiso') en Vasco da Gama ('Plus blanche'), en zelfs nog bij Verdi's Radames, wiens aria hier allesbehalve heroisch, maar wel in volmaakt legato wordt gezongen. Inclusief het voorgeschreven pianissimo op de hoge bes. Zelfs waar een aria hem aanvankelijk niet ligt, zoals Fausts 'Gegroet verblijf ( 'Salut demeure') strooit Urlus hier en daar met ongekend fraaie modulaties, gebaseerd op een mezza di voce dat hem in staat stelt uit het schijnbare niets bezieling en leven aan de tekst te geven. Recensie 'Luister' december '98, recensent niet vermeld. Alle bovengenoemde 'Erasmus' (Grammophone) opnames staan - aangevuld met 7 latere Odeon opnames - ook op de cd DDR 0706, The Berlin Recordings 1923-1927 Voor een overzicht van al Urlus plaatopnames:
|
||
|
(p) 2007 Dutch Divas |